Vrouwlief ligt op de bank te slapen. De kinderen zijn een weekend weg. Ik drink een biertje. En nog een. En nog een. Opeens streelt haar verschijning mijn oog: het pakje shag van vrouwlief.
Ik kijk of ze echt slaapt. Dat doet ze. Stilletjes rol ik in de mij ooit zo bekende beweging een sigaret en steek hem aan. Ik gruwel ervan, maar durf niet te hard te hoesten. Ik druk hem uit.
Wat een ongeloofelijk smerige gewoonte! Wat ben ik blij dat ik gestopt ben! Dat besef ik me iedere dag opnieuw! Ik vraag me af hoe het komt dat ik soms toch de behoefte voel aan zo een stinkstok te trekken, ook al weet ik dat het me die drie keer dat ik het na mijn stoppen toch probeerde slecht bekomen is.
Potdikkie, wat een gewaarwording! Ik ben er eindelijk klaar mee ... Denk ik!
2 opmerkingen:
Iedere keer als ik iemand een peuk op zie steken ben ik sjaloers. Gewoon omdat ik een roker ben die niet rookt. Als ik het ruik krijg ik zin, maar als ik een peuk opsteek word ik kotsziek en draaierig. Behalve als ik onder zeer hoge druk moet presteren, dan rook ik zo een pakje leeg. Hoewel: rookte ik zo een pakje leeg, want dat was meer 11 jaar geleden. Maar toch, als ik rook ruik ........
Het is en blijft een rare gewoonte, dat roken. Als ik buiten de post loop te doen heb ik er nauwelijks behoefte aan, rook ik misschien één sjekkie in vijf uur tijd. Maar zodra ik achter de computer ga zitten is het de een na de ander. Stoppen is geen optie, veroorzaakt teveel stress :-)
Een reactie posten