You're missing ....

Ineens was hij er. Ik hoorde nummers van het album The River en was meteen verliefd. Het was rond 1983. Van de teksten verstond ik nog niet veel, maar toen ik begon te begrijpen wat hij zong werd de verliefdheid alleen maar heviger. Er ontstond een heuse relatie. Bruce is iemand waarop ik terug kan vallen en waar ik vaak op teruggevallen ben. Hij kijkt door de ogen van mensen die het moeilijk hebben, door de ogen van mensen die knokken om ergens te komen en door de ogen van mensen die terugvallen in slechte gewoontes. 'Everything dies baby that's a fact, but maybe everything that dies someday comes back...'
Bruce stond naast me, Bruce stond achter me. Vooral op momenten dat ik alleen was, me alleen voelde en schreeuwde om hulp. 'Sometimes I feel so weak I just want to explode. Explode and tear this whole town apart. Take a knife and cut this pain from my heart'
Ik sluit me aan bij Leon Verdonschot, die tijdens een uitzending van Het Gesprek pakkend zei: 'De enige reden dat ik geen lyric van Hem op mijn lijf getatoeëerd heb, is omdat ik niet kan kiezen welke...'

De lyric die me vanaf kerstavond het meest bezighoud, is 'Everything is everything, but you're missing'
Sis, ik kan niets voor je doen. Zo verschrikkelijk weinig. Dat voelt niet goed. Daarom wil ik voor heel even, voor 5 minuten en 36 seconden, Bruce naast je zetten. Om je te laten weten dat ik aan je denk. Dat ik aan jullie denk. Constant.