09-12-2008
Ongelukjes
De kleine meid was al een paar dagen niet lekker. De rit naar de WC bleek al tweemaal te lang, waarna mama haar een schone broek aantrok. Ik hoor haar roepen en besluit zelf eens poolshoogte te gaan nemen. Ze zit op het toilet, kijkt me met grote ogen aan, zucht eens diep en zegt: "Weet je ...... er gebeuren alsmaar ongelukjes in mijn broek!"
07-12-2008
Luxe?
Groot was dan ook de vreugde toen dit juweeltje in ons bezit kwam. Groter was de vreugde toen het ding ook nog bleek te werken na het overwinnen van wat hindernissen, en het grootst was de vreugde toen we het ding vanmiddag op weg naar een Weihnachtsmarkt bij onze Oosterburen uit wilde gaan proberen. Kleine bezwaren mochten geen naam hebben. Dat het geen Multi-screen was maakte niets uit, we hebben immers zat films die beiden -een jongen en een meisje van respectievelijk 6 en 4- leuk vinden. Zou je zeggen ..... Daarbij is het scherm groot genoeg, zodat men ook van achter de bestuurder op het scherm kan kijken als die aan de kopsteun van de bijrijder bevestigt is. Geen problemen dus! Zou je zeggen .....
Bij het instappen reclameerde de kleine meid dat zij nu wel eens achter mama op de bijrijdersstoel wilde zitten. Een veeg voorteken....
We waren nog geen 100 meter van huis toen ik me besefte dat dit toch wel eens een lange rit zou kunnen gaan worden. Wat was het geval? Behalve de laagstaande zon, had deze blogger de eerste de beste DVD gegrepen die voorhanden was. Dit betrof zonder dat hij het wist een promo DVD van de Efteling, met 5 korte filmpjes van dansen draken, arme sloebers, prinsessen en ander gespuis. Allen per stuk ongeveer 5 minuten durend. Zo geschiedde dat op een rit van 50 kilometer vrouwlief om de haverklap in een bijna 'slangemens-achtige houding' met de afstandsbediening in handen maar moest gokken of ze het apparaat opnieuw aan de gang kreeg en vooral of er op de achterbank -die erg toch eng dichtbij was- eensgezindheid bestond over het willen zien van de bij toeval geselecteerde dansje van onze geliefde sprookjesfiguren.
Op wat pijn aan mijn handen en tanden van in het stuur knijpen en bijten na, hebben we de reis toch veilig af weten te ronden. Toegegeven, de irritaties waren als ze er waren ondanks heftiger toch van kortere duur dan voorheen en als er eenmaal een voorstelling gaande was deden er zich geen noemenswaardige hachelijke situaties -omdat ik omgedraaid in mijn stoel naar achter zat te slaan of knijpen- voor.
Het apparaat dient toch zijn doel. Het selecteren van de DVD's?
Dat zullen we de volgende keer toch maar eens anders doen ....
Abonneren op:
Posts (Atom)